
Αθώος κρίθηκε αργά σήμερα το απόγευμα – Πέμπτη 5 Μαρτίου 2026 – από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Βορείου Αιγαίου στη Μυτιλήνη ένας πρόσφυγας, επιζών του πολύνεκρου ναυαγίου που σημειώθηκε στις 3 Απριλίου 2025 ανοιχτά της Συκαμνιάς στη Λέσβο.
Ο άνδρας είχε κατηγορηθεί ότι ήταν ο οδηγός της βάρκας που μετέφερε πρόσφυγες και ότι ευθύνεται για τη μεταφορά και την πρόκληση του ναυαγίου. Ωστόσο, κατά τη διάρκεια της δίκης, σύμφωνα με τις μαρτυρίες που παρουσιάστηκαν στο δικαστήριο, προέκυψε ότι ενεργούσε υπό απειλή και σε κατάσταση ανάγκης, γεγονός που οδήγησε στην αθώωσή του.
Η υπόθεση έχει έντονο ανθρώπινο φορτίο, καθώς ο ίδιος ο πρόσφυγας έχασε στο ναυάγιο τη σύζυγό του και το δίχρονο παιδί τους, ενώ ο ίδιος επέζησε μαζί με τη μικρή τους κόρη, η οποία ήταν τότε πέντε ετών.
Το τραγικό περιστατικό σημειώθηκε στα ανοιχτά της Συκαμνιάς στη βόρεια Λέσβο, όταν σκάφος που μετέφερε πρόσφυγες βυθίστηκε μετά τον εντοπισμό του κοντά στην ακτή.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που είχαν γίνει γνωστά τότε, επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους – τρεις γυναίκες, τρία παιδιά και ένας άνδρας – ενώ ένα μικρό κορίτσι παραμένει μέχρι σήμερα αγνοούμενο.
Οι περισσότεροι από τους επιζώντες είχαν χάσει μέλη των οικογενειών τους στο ίδιο ναυάγιο.
Ο επιζών πρόσφυγας κατηγορήθηκε ότι οδηγούσε τη βάρκα και συνεπώς ότι είχε ευθύνη για τη μεταφορά των επιβαινόντων αλλά και για το ίδιο το ναυάγιο.
Ωστόσο, μάρτυρες κατέθεσαν ότι ο άνδρας είχε εξαναγκαστεί να χειριστεί το σκάφος, ενώ βρισκόταν σε κατάσταση ανάγκης κατά τη διάρκεια του ταξιδιού.
Την υπεράσπισή του ανέλαβαν δικηγόροι της οργάνωσης Refugee Support Aegean (RSA) και του Legal Centre Lesvos, οι οποίοι υποστήριξαν ότι η δίωξη αποτελούσε παράδειγμα ποινικοποίησης προσφύγων που προσπαθούν να φτάσουν σε ασφαλές έδαφος.
Μετά την ανακοίνωση της απόφασης, οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων υποστήριξαν ότι η αθώωση αποτελεί σημαντική εξέλιξη.Όπως επισημαίνουν, οι άνθρωποι που επιβαίνουν σε προσφυγικές βάρκες χρήζουν διάσωσης και προστασίας, ενώ η ποινική δίωξη επιζώντων ναυαγίων δεν συμβάλλει στην απονομή δικαιοσύνης. Για τον ίδιο τον πρόσφυγα, η απόφαση σημαίνει το τέλος μιας μακράς δικαστικής διαδικασίας, ενώ πλέον προσπαθεί να ξαναχτίσει τη ζωή του ως μονογονέας, μεγαλώνοντας τη μικρή του κόρη.
