Με λαμπρότητα, κατάνυξη και έντονο συμβολισμό τίμησε η Μυτιλήνη τον πολιούχο της, Άγιο Θεόδωρο τον Βυζάντιο, σε ανάμνηση της σωτηρίας της πόλης από την πανώλη. Παρά τον βαρύ καιρό, πλήθος πιστών, εκπρόσωποι των αρχών, κλήρος, στρατιωτικά αγήματα, μαθητές και πολίτες συμμετείχαν στις εκδηλώσεις, κρατώντας ζωντανό ένα από τα πιο ισχυρά νήματα ιστορικής και θρησκευτικής μνήμης του τόπου.
Στο επίκεντρο της ημέρας βρέθηκε η τιμή προς τον Άγιο Θεόδωρο, τον Νεομάρτυρα που μαρτύρησε στη Μυτιλήνη το 1795, σε ηλικία μόλις 21 ετών, και ο οποίος συνδέθηκε άρρηκτα με τη σωτηρία της πόλης από τη μεγάλη δοκιμασία της πανώλης το 1832.
Ο Δήμαρχος Μυτιλήνης Παναγιώτης Χριστόφας, σε ανάρτησή του μετά τις εκδηλώσεις, στάθηκε ιδιαίτερα στο βαθύτερο μήνυμα της ημέρας. Όπως ανέφερε, η Μυτιλήνη τίμησε «μια παράδοση βαθιά ριζωμένη στην ιστορική μνήμη του τόπου», υπογραμμίζοντας ότι η εορτή του Αγίου Θεοδώρου δεν αποτελεί μόνο αναφορά στο παρελθόν, αλλά ένα ζωντανό σύμβολο πίστης, ελπίδας και αντοχής απέναντι στις δοκιμασίες.
Το μήνυμα του Δημάρχου κινήθηκε σε έναν άξονα που ξεπερνά το καθαρά θρησκευτικό πλαίσιο. Ο κ. Χριστόφας συνέδεσε την ιστορική μνήμη με τη σημερινή ανάγκη για ενότητα των Λέσβιων, όπου κι αν βρίσκονται, τονίζοντας ότι η κοινή πίστη και η παράδοση λειτουργούν ως γέφυρα που ενώνει την τοπική κοινωνία και ενισχύει το αίσθημα του «ανήκειν».
«Σήμερα ανανεώνουμε την πίστη και την ελπίδα. Πίστη και ενότητα για να ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία, όπως έκαναν και οι πρόγονοί μας», σημείωσε χαρακτηριστικά, δίνοντας στην ημέρα και έναν σαφή σύγχρονο συμβολισμό: ότι οι κοινωνίες αντέχουν όταν θυμούνται, όταν στέκονται μαζί και όταν μετατρέπουν την ιστορία τους σε δύναμη.
Η σημερινή εορτή παραπέμπει σε μία από τις πιο σκοτεινές περιόδους της Μυτιλήνης. Το 1832, η πανώλη είχε απλωθεί στην πόλη, προκαλώντας τρόμο και απώλειες. Οι κάτοικοι εγκατέλειπαν τη Μυτιλήνη και κατέφευγαν σε λόφους και προάστια, ενώ ακόμη και οι αρχές είχαν αναγκαστεί να απομακρυνθούν. Η πόλη έμοιαζε παγιδευμένη ανάμεσα στον φόβο και την απελπισία.
Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, τότε εμφανίστηκε σε όραμα ο Άγιος Θεόδωρος στον πρωτοσύγκελο Καλλίνικο, ζητώντας να μεταφερθεί στον Μητροπολίτη Πορφύριο η εντολή να συγκεντρωθούν οι χριστιανοί στον Μητροπολιτικό Ναό, να τελεστεί ολονύκτια δέηση και να βγει από την κρύπτη το ιερό λείψανο του Αγίου. Μετά την αγρυπνία και τη λιτάνευση του λειψάνου, η παράδοση αναφέρει ότι δεν σημειώθηκε κανένας νέος θάνατος από την πανώλη.
Από τότε, ο Άγιος Θεόδωρος θεωρείται Προστάτης και Πολιούχος της Μυτιλήνης και της Λέσβου. Το ιερό λείψανό του φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ναό, ως ένας από τους σημαντικότερους πνευματικούς θησαυρούς της τοπικής Εκκλησίας.
Η καθιέρωση της ειδικής παλλεσβιακής πανήγυρης έγινε το 1936, με μέριμνα του Μητροπολίτη Μυτιλήνης Ιακώβου του από Δυρραχίου, ενώ επικυρώθηκε με βασιλικό διάταγμα στις 8 Μαΐου 1937. Έκτοτε, κάθε χρόνο, την τέταρτη Κυριακή του Πάσχα, την Κυριακή του Παραλύτου, η Λέσβος τιμά την ανακομιδή του ιερού λειψάνου του Αγίου Θεοδώρου και τη σωτηρία της Μυτιλήνης από την πανώλη.
Η σημερινή λιτάνευση ηταν μια δημόσια υπενθύμιση ότι η Μυτιλήνη κουβαλά ιστορία, πίστη και συλλογική μνήμη. Και όπως έγραψε ο Παναγιώτης Χριστόφας, πρόκειται για «μια ζωντανή μαρτυρία ότι η ιστορία, η πίστη και η κοινότητα παραμένουν άρρηκτα δεμένες στον χρόνο».
Η ανάρτηση του Δημάρχου:
Τιμήσαμε σήμερα μια παράδοση βαθιά ριζωμένη στην ιστορική μνήμη του τόπου. Τιμούμε τον πολιούχο της Μυτιλήνης Άγιο Θεόδωρο σε ανάμνηση του θαύματος της διάσωσης των κατοίκων της πόλης από την πανώλη. Η εορτή αυτή δεν αποτελεί μόνο αναφορά στο παρελθόν, αλλά και ζωντανό σύμβολο πίστης, ελπίδας και αντοχής απέναντι στις δοκιμασίες.Σήμερα, περισσότερο από ποτέ, αναδεικνύεται η ανάγκη για ενότητα όλων των Λέσβιων, όπου και αν βρίσκονται. Η κοινή μας πίστη και η παράδοσή μας λειτουργούν ως γέφυρα που μας ενώνει, ενισχύοντας το αίσθημα του «ανήκειν» και τη συλλογική μας δύναμη.Σήμερα ανανεώνουμε την πίστη και την ελπίδα. Πίστη και ενότητα για να ξεπεράσουμε κάθε δυσκολία, όπως έκαναν και οι πρόγονοί μας.Πρόκειται για μια ζωντανή μαρτυρία ότι η ιστορία, η πίστη και η κοινότητα παραμένουν άρρηκτα δεμένες στον χρόνο.
Πηγή : lesvosnews.net